วาดฝันไว้สวยหรูจะเก็บเงิน จะออมเงิน สร้างความมั่งคั่ง มั่นคงให้กับตนเอง มีแผนการณ์สมบูรณ์พร้อม
เช่น จะเก็บเงินทุกเดือน ๆ ละ 2,000 บาท
โอ๊ยหนอ!!
ทำไปได้สองเดือน ไว้ก่อน ค่าใช้จ่ายเยอะแยะไปหมดเลย เดี๋ยวค่อยเก็บ สารพัดข้ออ้าง มาทำให้ตัวเองไม่รู้สึกผิด
อายุยังน้อยบ้าง ไม่ต้องรีบหรอก พ่อป่วย แม่ไม่สบาย แฟนท้องเสีย ก็มันต้องใช้เงิน
พยายามอยู่แบบนี้หลายครั้งหลายหน วนเวียน วนลูป สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่เป็นท่าทุกที เพราะสิ่ง ๆ เดียว คือ ผลัดวันประกันพรุ่ง
"ผัดวันประกันพรุ่งเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ทุกคน"
ทิม เออร์เบิน นักศึกษาสาขาเอกการปกครอง ที่จะต้องเขียนบทความเยอะมากๆ
จนเผชิญกับปัญหา “ทำงานไม่เสร็จตามกำหนด”
ปัญหานี้เขาได้พบสัจธรรมอย่างหนึ่งว่า “การผัดวันประกันพรุ่งในระยะยาวเป็นสาเหตุ
ของความผิดหวังในชีวิต ชีวิตของทิม เออร์เบิน น่าจะคล้ายกับหลาย ๆ คน ก็คือ
ถ้าไม่ถึงวันกำหนดส่งวิทยานิพนธ์ก็จะไม่เริ่มลงมือทำถ้าไม่ใกล้วันสอบก็จะไม่ขอยืมเลคเชอร์เพื่อนมาอ่าน
และแล้วปัญหาใหญ่ก็มาหาตอนที่เขาต้องทำวิทยานิพนธ์ 90 หน้า ที่ควรจะต้องให้เวลากับมันเป็นปี และเขาก็รู้ตัวว่าถ้าทำอย่างที่เคยทำแบบเดิม งานไม่เสร็จแน่ๆ
เขาจึงวางแผนละเอียดยิบ แบ่งขั้นตอนและเวลาในการทำวิทยานิพนธ์อย่างชัดเจนแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอย่างแผนที่วางไว้
เดือนแรกผ่านไปเขาแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย จึงพยายามปรับแผนให้เจ๋งขึ้นอีก
จนผ่านไปเดือนแล้วเดือนเล่าก็พบว่าตอนนี้เหลืออีกไม่กี่เดือนที่จะต้องส่งงานแล้ว
เขาเริ่มนับเวลาถอยหลัง จากสองเดือนก็กลายเป็นหนึ่งเดือน สองสัปดาห์ และวันหนึ่ง
เขาก็พบว่าเหลือเวลาอีกแค่ 3 วัน เท่านั้น!!!
เชื่อว่าทุกคนเดาถูก
ใช่ครับ เขาเขียนงานทั้งหมด 90 หน้า ภายในเวลา 3 วัน หรือ 72 ชั่วโมง
และมันก็เป็นไปตามคาด วิทยานิพนธ์โดนอาจารย์ตำหนิยับเยิน
เขาจึงพยายามหาคำตอบ ว่าทำไม...ไม่ว่าจะพยายามจริงจังกับงานมากแค่ไหนสุดท้ายก็พังทุกที
ทิมจริงจังหาคำตอบถึงขั้นลงทุนไปสแกนสมอง จนได้คำตอบและได้อธิบายเอาไว้ว่าเป็น
“ระบบของคนที่ผัดวันประกันพรุ่ง”
เขาเปรียบเทียบว่าในสมองของคนเราจะมี ลิงลัลล้า และ อสูรกายสติแตก
ลิงลัลล้า จะไม่ชอบการวางแผนใด ๆ ทั้งสิ้น ชอบอะไรที่ง่ายๆ ชอบเล่น ชอบสนุก
จึงมักจะคอยชวนเราให้หาอะไรเล่น หาอะไรสนุกทำเสมอ
อย่างตรงไปหาตู้เย็นเพื่อดูว่ามีอะไรน่ากิน ส่องข่าวซุบซิบดารา จากนั้นเข้าไปวังวนของยูทูป ลามไปละคร แล้วก็ยาวไปเรื่อย โดยที่เราคิดว่า แป๊บเดียว ขออีกนิดเดียว แค่ 5 นาที
แต่ไปๆมาๆก็มักจะพบว่าหมดเวลาไปหลายชั่วโมง จนไม่มีเวลาเหลือพอที่จะทำงานสำคัญ
เชื่อว่าทุกคนไม่อยากเป็นแบบนี้หรอก แต่ก็นะ มันเป็นเพราะธรรมชาติของสมองที่ไม่ชอบความยาก ชอบความง่าย และรักสบาย
ทั้งหมดนี้เป็นประสบการณ์ของ Tim urban จาก Inside the mind of a master procrastinator ใน TED2016
นอกจากนี้ ผู้เขียนเคยอ่านเจอเมื่อนานมาแล้วพอสมควร จนจำแหล่งที่อ่านมาไม่ได้
เป็นบทความเกี่ยวกับการออกกำลังกาย ซึ่งสอดคล้องกับเรื่องของทิมพอดี
บทความบอกประมาณว่าในร่างกายมนษย์ทุกคนจะมีสารอย่างหนึ่งที่ทำให้มนุยษ์
รักความสะดวกสบายให้มีความสุข ต่อต้านการใช้กำลัง (ออกกำลัง) ชอบที่จะให้ร่างกายสบายที่สุด เช่น ถ้าเลือกได้ระหว่างนั่งกับนอน สารตัวนี้ก็จะบอกให้นอนดีกว่า หรือให้เลือกระหว่างกินกับออกกำลังกาย
แน่นอนว่าสารตัวนี้ต้องให้เราเลือกกิน มันเป็นระบบวิวัฒนาการของมนุษย์ที่เลือกให้ตัวเองปลอดภัย
หลีกเลี่ยงสถานการณ์เสี่ยงให้ได้มากที่สุด(อยู่นิ่งย่อมเสี่ยงบาดเจ็บน้อยกว่าออกกำลังกาย)
ฉะนั้น สำหรับการออกกำลังกาย จึงจะมักเห็นคน "ผัดวันประกันพรุ่ง" มหาศาล
“เดี๋ยวค่อยเก็บ เดี๋ยวค่อยทำ การผลัดวันประกันพรุ่งออกไปเรื่อย ๆ
ไป ๆ มา ๆ ก็จะรู้ด้วยตัวเองว่า สิ่งดีดีที่คิดที่วางแผนไว้แต่แรก ถูกเลื่อนออกไปทุกที
จนวันนึงทำได้เพียงแค่เสียดายเวลาที่ผ่านไป”
แม้จะเป็นเรื่องของสมอง แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ที่เราสามารถฝึกได้
“จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว”
ฝึกเพื่อต่อต้านกับเจ้าลิงลัลลา ให้กลายเป็นเจ้าลิงจอมขยัน
บางครั้งสองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว
แอพ LUMPSUM เป็นเพื่อนทางการเงิน เพื่อนที่พร้อมจะช่วยเพื่อนอย่างคุณได้
ลองทำความรู้จักกับเพื่อนคนนี้ดูครับ
ดาวน์โหลดติดตั้งแอปฯ Lumpsum ได้แล้วที่นี่
iOS
Android
เริ่มต้นวางแผนวันนี้เพื่อสุขภาพการเงินที่ดี คลิกเลยที่นี่ หรือ line: @lumpsumofficial